ਕੁਝ ਕਰੋ ਵਿਚਾਰ ,ਜੋ ਮੁੱਕ ਚੱਲੀਆਂ ਨੇ ਛਾਵਾਂ,
ਧੁੱਪ ਵਿਚ ਸੜਦੀਆਂ ਨੇ , ਜੰਗਲ ਦੀਆ ਰਾਹਵਾਂ.

read full poem here on new blog

ਜਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਖੋਰਾ ਲਾ ਗਿਆ,

ਪਿਆਰ ਦਾ ਅਜੀਬ ਵਹਿਣ ਸੀ ਉਹ ,

ਉਹਦੇ ਲਈ ਬੱਸ ਰੰਗ ਤਮਾਸ਼ਾ ,

ਬਣ ਮੇਰੇ ਲਈ ਗਿਆ ਕਹਿਰ ਸੀ ਉਹ.

ਅੱਜ ਵੀ ਲਭਦਾਂ ਹਾਂ ਜਵਾਬ ਇਸ  ਸਵਾਲ ਦਾ ,

ਕੁਝ ਰਿਸ਼ਤਾ ਸੀ ਸਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ,

ਜਾਂ ਐਵੇ  ਮੇਰਾ ਵਹਿਮ ਸੀ ਉਹ .

ਮੈਂ ਇੱਕ ਦਰਿਆ  ਵਾਂਗ ਸੀ ,

ਪਰ ਮੇਰੇ ਕੰਡੇ ਵੀ ਪਿਆਸੇ ਸਨ .

ਉਹਦਾ ਪਤਾ ਨਾ ਲੱਗਾ ਸ੍ਮੰਦ੍ਹਰ ਵਰਗੇ ਦਾ ,

ਕਿਥੋਂ  ਕਿੰਨਾ ਕੁ ਗਹਿਰ ਸੀ ਉਹ ,

ਮੇਰਾ ਆਦਿ ਅੰਤ ਸਭ  ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ,

ਮੇਰਾ ਸੁਭਾਅ ਮੇਰੀ  ਰਫਤਾਰ ਪਛਾਣਦਾ ਸੀ ,

ਉਹਦੀ ਮਿਠਾਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਅਮ੍ਰਿਤ ਸਮਝ ਪੀਂਦਾ ਰਿਹਾ ,

ਪਿਛੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਮੇਰੇ ਲਈ  ਜ਼ਹਿਰ ਸੀ ਉਹ .

read more famous poems on blog :- must read  ਮੇਰੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਪਿਛੋਂ      ਇੰਤਜਾਰ

ਉਹ ਵੀ ਭੁਲ ਗਏ ਜਿਹਨਾਂ ਤੋਂ ਵਫ਼ਾ ਦੀ ਉਮੀਦ ਬੜੀ ਸੀ ,

ਉਹ ਵੀ ਕਰ ਗਈ ਕਿਨਾਰਾ ਜੋ ਸਾਹਾਂ ਦੇ ਨਜਦੀਕ ਬੜੀ ਸੀ .

ਜਦੋਂ ਨੇੜੇ ਸੀ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਹੱਕ  ਸੀ ਜਤਾਉਂਦੀ ,

ਜਾਂਦੀ ਵਾਰ ਉਹ ਵੀ ਬੇਗਾਨਿਆਂ ਦੇ ਵਾਂਗ ਲੜੀ ਸੀ .

ਸੁਪਨੇ ,ਜਜ਼ਬਾਤਾਂ  ਨਾਲ ਉਹਦੇ ਤੀਕ ਬਣਾਂਦਾ ਰਿਹਾ ਪੌੜੀਆਂ,

ਪਰ ਹਰ ਵਾਰ ਯਾਰੋ ,ਉਹ ਦੂਰ ਦੀ ਦੂਰ ਖੜੀ ਸੀ .

ਜਦੋਂ ਵੀ ਮਿਟਾਨਾ ਚਾਹਿਆ ਮੈਂ ਸਾਡੇ  ਵਿਚਲੇ ਫਾਸਲੇ ਨੂੰ   ,

ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਝੂਠ ਸਚ ਦੀ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀਵਾਰ ਖੜੀ ਸੀ .

ਇੱਕ ਇਸ਼ਕ ਗੁਨਾਹ ਦੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਉਹਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਜਾਵਾਂ ,

ਜਿਸਮ ਬਚ ਗਿਆ ਪਰ ਰੂਹ ਕੋਲੇ ਵਾਂਗ ਸੜੀ ਸੀ .

ਉਹਦੀਆਂ ਅਖੀਆਂ ਵੀ ਸਿੱਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਕਿ  ਨਹੀ ,ਨਹੀ ਪਤਾ

ਮੇਰੇ ਤਾਂ ਦਿਲ ਵਿਚ ਵੀ ਹੰਝੂਆਂ ਦੀ ਝੜੀ ਸੀ .

ਬੜੇ ਚਿਰ ਪਿਛੋਂ ਲੰਘੀ ਕੋਲੋ ਵੇਖੀ  ਉਹਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਉੱਤੇ ਮੁਸਕਾਨ ,

ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਉਹ ਗੁਜਰੀ ਸੀ ਓਥੋਂ ,ਜਿਥੇ ਜਗਤਾਰ ਦੀ ਮੜੀ ਸੀ  must comment

 read more famous poems   ..  ਦਿਲ ਦੀ ਪੀੜ ਤਾਂ ਜਾਂਦੀ ਹੀ ਨਹੀ          ਚੇਹਰਾ ਤੇਰਾ ਹਰ ਪਲ ਯਾਦ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ

ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ
ਤੇਰਾ ਸੁਪਨਾ ਕੀ ਏ ?
ਮੈਂ ਕਿਹਾ…..
ਮੇਰੇ ਬਹੁਤ ਸੁਪਨੇ ਨੇ

ਉਸਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ
ਮਤਲਬ ਤੇਰਾ ਕੋਈ ਸੁਪਨਾ ਈ ਨਹੀਂ ਏ

ਫਿਰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਦੋਂ
ਓਹ ਮੇਰਾ ਸੁਪਨਾ ਬਣ ਗਈ
ਪਰ
ਨਾ ਉਸਨੇ ਫਿਰ ਕਦੇ ਪੁਛਿਆ
ਤੇ ਨਾ ਮੈਂ ਦੱਸਿਆ
ਕਿ ਮੇਰਾ ਸੁਪਨਾ ਕੀ ਏ

ਤੇ ਹੁਣ ਉਹ ਨਹੀਂ ਏ
ਮੇਰੇ ਕੋਲ
ਉਹਦਾ ਸੁਪਨਾ ਹਾਲੇ ਵੀ ਏ

ਤੇ ਓਹੀ ਸਵਾਲ
ਮੈਂ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ
ਪੁਛਦਾ ਰਹਿਨਾ
ਤੇਰਾ ਸੁਪਨਾ ਕੀ ਏ?

must comment

some more famous poems ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਨਿੱਕਲੇ ਕੁਝ ਸਵਾਲ      ਰੱਬ ਪ੍ਰੋ: ਮੋਹਨ ਸਿੰਘ (mohan singh)

prof mohan singh

 ਰੱਬ ਇਕ ਗੁੰਜਲਦਾਰ ਬੁਝਾਰਤ
ਰੱਬ ਇਕ ਗੋਰਖ-ਧੰਦਾ।
ਖੋਲ੍ਹਣ ਲਗਿਆਂ ਪੇਚ ਏਸ ਦੇ
ਕਾਫ਼ਰ ਹੋ ਜਾਏ ਬੰਦਾ।
ਕਾਫ਼ਰ ਹੋਣੋਂ ਡਰ ਕੇ ਜੀਵੇਂ
ਖੋਜੋਂ ਮੂਲ ਨਾ ਖੁੰਝੀਂ
ਲਾਈਲੱਗ ਮੋਮਨ ਦੇ ਕੋਲੋਂ
ਖੋਜੀ ਕਾਫ਼ਰ ਚੰਗਾ।

ਤੇਰੀ ਖੋਜ ਵਿਚ ਅਕਲ ਦੇ ਖੰਭ ਝੜ ਗਏ
ਤੇਰੀ ਭਾਲ ਵਿਚ ਥੋਥਾ ਖਿਆਲ ਹੋਇਆ।
ਲੱਖਾਂ ਉਂਗਲਾਂ ਗੁੰਝਲਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਥੱਕੀਆਂ,
ਤੇਰੀ ਜ਼ੁਲਫ਼ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਨਾ ਵਾਲ ਹੋਇਆ।
ਘਿੱਗੀ ਬੱਝ ਗਈ ਸੰਖਾਂ ਦੀ ਰੋ-ਰੋ ਕੇ,
ਪਿੱਟ ਪਿੱਟ ਕੇ ਚੂਰ ਘੜਿਆਲ ਹੋਇਆ।
ਚੀਕ ਚੀਕ ਕੇ ਕਲਮ ਦੀ ਜੀਭ-ਪਾਟੀ,
ਅਜੇ ਹੱਲ ਨਾ ਤੇਰਾ ਸਵਾਲ ਹੋਇਆ।
ਤੇਰੀ ਸਿੱਕ ਕੋਈ ਸੱਜਰੀ ਸਿੱਕ ਨਾਹੀਂ,
ਇਹ ਚਰੋਕਣੀ ਗਲੇ ਦਾ ਹਾਰ ਹੋਈ।
ਇਹ ਉਦੋਕਣੀ ਜਦੋਂ ਦਾ ਬੁੱਤ ਬਣਿਆ,
ਨਾਲ ਦਿਲ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਤਿਆਰ ਹੋਈ।1।
ਤੇਰੇ ਹਿਜਰ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕੰਨ ਪਾੜੇ
ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਜਟਾਂ ਵਧਾਈਆ ਨੇ।
ਬੂਹੇ ਮਾਰ ਕੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਚਿਲੇ ਕੱਟੇ
ਕਿਸੇ ਰੜੇ ਤੇ ਰਾਤਾਂ ਲੰਘਾਈਆਂ ਨੇæ
ਕੋਈ ਲਮਕਿਆ ਖੂਹ ਦੇ ਵਿਚ ਪੁੱਠਾ,
ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਧੂਣੀਆਂ ਤਾਈਆਂ ਨੇ।
ਤੇਰੇ ਆਸ਼ਕਾਂ ਨੇ ਲੱਖਾਂ ਯਤਨ ਕੀਤੇ,
ਪਰ ਤੂੰ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਜ਼ੁਲਫ਼ਾਂ ਨਾ ਚਾਈਆਂ ਨੇ।
ਤੇਰੀ ਸਿੱਕ ਦੇ ਕਈ ਤਿਹੇ ਮਰ ਗਏ,
ਅਜੇ ਤੀਕ ਨਾ ਵਸਲ ਦਾ ਧੁਰਾ ਲੱਭਾ।
ਲੱਖਾਂ ਸੱਸੀਆਂ ਮਰ ਗਈਆਂ ਥਲਾਂ ਅੰਦਰ,
ਤੇਰੀ ਡਾਚੀ ਦਾ ਅਜੇ ਨਾ ਖੁਰਾ ਲੱਭਾ। 2।

ਕਿਸੇ ਫੁੱਲ-ਕੁਰਾਨ ਦਾ ਪਾਠ ਕੀਤਾ,
ਕਿਸੇ ਦਿਲ ਦਾ ਪੱਤਰਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਵੇ।
ਕਿਸੇ ਨੈਣਾਂ ਦੇ ਸਾਗਰ ਹੰਗਾਲ ਮਾਰੇ,
ਕਿਸੇ ਹਿੱਕ ਦਾ ਖੂੰਜਾ ਫਰੋਲਿਆ ਵੇ।
ਕਿਸੇ ਗੱਲ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੀਵੇ ਦੀ ਲੋ ਥੱਲੇ,
ਤੈਨੂੰ ਜ਼ੁਲਫ਼ਾਂ ਦੀ ਰਾਤ ਵਿਚ ਟੋਲਿਆ ਵੇ।
ਰੋ ਰੋ ਕੇ ਦੁਨੀਆ ਨੇ ਹਾਲ ਪਾਏ,
ਪਰ ਤੂੰ ਹੱਸ ਕੇ ਅਜੇ ਨਾ ਬੋਲਿਆ ਵੇ।
ਦੀਦੇ ਕੁਲੰਜ ਮਾਰੇ ਤੇਰੇ ਆਸ਼ਿਕਾਂ ਨੇ
ਅਜੇ ਅੱਥਰੂ ਤੈਨੂੰ ਨਾ ਪੋਹੇ ਕੋਈ।
ਤੇਰੀ ਸੌਂਹ, ਕੁਝ ਰੋਣ ਦਾ ਮਜ਼ਾ ਹੀ ਨਹੀਂ,
ਪੂੰਝਣ ਵਾਲਾ ਜੇ ਕੋਲ ਨਾ ਹੋਏ ਕੋਈ। 3 ।

ਤੇਰੀ ਮਾਂਗ ਦੀ ਸੜਕ ਤੇ ਪਿਆ ਜਿਹੜਾ,
ਉਸ ਨੂੰ ਹੀਲਿਆਂ ਨਾਲ ਪਰਤਾਇਆ ਤੂੰ।
ਹਿਰਸਾਂ, ਦੌਲਤਾਂ, ਹੁਸਨਾਂ, ਹਕੂਮਤਾਂ ਦਾ,
ਉਹਦੇ ਰਾਹ ਵਿਚ ਚੋਗਾ ਖਿੰਡਾਇਆ ਤੂੰ।
ਕਿਸੇ ਕੈਸ ਨੂੰ ਲੱਗਾ ਜੇ ਇਸ਼ਕ ਤੇਰਾ,
ਉਸ ਨੂੰ ਲੇਲੀ ਦਾ ਲੇਲਾ ਬਣਾਇਆ ਤੂੰ।
ਕਿਸੇ ਰਾਂਝੇ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਿਆ ਜੇ ਚਾ ਤੇਰਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਹੀਰ ਦੀ ਸੇਜੇ ਸਵਾਇਆ ਤੂੰ।
ਸਾਡੇ ਹੰਝੂਆਂ ਕੀਤਾ ਨਾ ਨਰਮ ਤੈਨੂੰ
ਸਾਡੀ ਆਹ ਨੇ ਕੀਤਾ ਨਾ ਛੇਕ ਤੈਨੂੰ।
ਅਸੀਂ ਸੜ ਗਏ ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ ਅੱਗ ਅੰਦਰ,
ਲਾਗੇ ਵਸਦਿਆਂ ਆਇਆ ਨਾ ਸੇਕ ਤੈਨੂੰ। 4 ।

ਕਿਸੇ ਛੰਨਾ ਬਣਾਇਆ ਜੋ ਖੋਪਰੀ ਦਾ,
ਤੂੰ ਬੁੱਲ੍ਹੀਆਂ ਨਾਲ ਛੁਹਾਈਆਂ ਨਾ।
ਕਿਸੇ ਦਿਲ ਦਾ ਰਾਂਗਲਾ ਪਲੰਘ ਡਾਹਿਆ,
ਤੇਰੇ ਨਾਜ਼ ਨੂੰ ਨੀਂਦਰਾਂ ਆਈਆਂ ਨਾ।
ਕਿਸੇ ਜੁੱਤੀਆਂ ਸੀਤੀਆਂ ਚੰਮ ਦੀਆਂ
ਤੇਰੀ ਬੇ-ਪਰਵਾਹੀ ਨੇ ਪਾਈਆਂ ਨਾ।
ਰਗੜ ਰਗੜ ਕੇ ਮੱਥੇ ਚਟਾਕ ਪੈ ਗਏ,
ਅਜੇ ਰਹਿਮਤਾਂ ਤੇਰੀਆਂ ਛਾਈਆਂ ਨਾ।
ਮਾਰ ਸੁੱਟਿਆ ਤੇਰਿਆਂ ਰੋਣਿਆਂ ਨੇ,
ਫੂਕ ਸੁੱਟਿਆ ਬੇਪਰਵਾਹੀ ਤੇਰੀ।
ਲੈ ਕੇ ਜਾਨ ਤੂੰ ਅਜੇ ਨਾ ਘੁੰਡ ਚਾਇਆ,
ਖਬਰੇ ਹੋਰ ਕੀ ਏ ਮੂੰਹ ਵਿਖਾਈ ਤੇਰੀ। 5 ।

ਜੇ ਤੂੰ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਜ਼ੁਲਫ਼ਾਂ ਹਟਾ ਦੇਵੇਂ,
ਬਿਟ ਬਿਟ ਤੱਕਦਾ ਕੁਲ ਸੰਸਾਰ ਰਹਿ ਜਾਏ।
ਰਹਿ ਜਾਏ ਭਾਈ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਸੰਖ ਫੜਿਆ,
ਬਾਂਗ ਮੁੱਲਾਂ ਦੇ ਸੰਘ ਵਿਚਕਾਰ ਰਹਿ ਜਾਏ।
ਪੰਡਤ ਹੁਰਾਂ ਦਾ ਰਹਿ ਜਾਏ ਸੰਧੂਰ ਘੁਲਿਆ,
ਜਾਮ ਸੂਫ਼ੀ ਦਾ ਹੋਇਆ ਤਿਆਰ ਰਹਿ ਜਾਏ।
ਕਲਮ ਢਹਿ ਪਏ ਹੱਥੋਂ ਫ਼ਿਲਾਸਫ਼ਰ ਦੀ,
ਮੁਨਕਿਰ ਤੱਕਦਾ ਤੇਰੀ ਨੁਹਾਰ ਰਹਿ ਜਾਏ।
ਇਕ ਘੜੀ ਜੇ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਦੀਦਾਰ ਦੇਵੇਂ,
ਸਾਡਾ ਨਿੱਤ ਦਾ ਰੇੜਕਾ ਚੁੱਕ ਜਾਵੇ।
ਤੇਰੀ ਜ਼ੁਲਫ਼ ਦਾ ਸਾਂਝਾ ਪਿਆਰ ਹੋਵੇ,
ਝਗੜਾ ਮੰਦਰ ਮਸੀਤ ਦਾ ਮੁੱਕ ਜਾਵੇ। 6 ।

ਮੈਂ ਕੰਡਿਆਲੀ ਥੋਰ੍ਹ ਵੇ ਸੱਜਣਾ
ਉੱਗੀ ਵਿੱਚ ਉਜਾੜਾਂ !
ਜਾਂ ਉਡਦੀ ਬਦਲੋਟੀ ਕੋਈ ,ਵਰ ਗਈ ਵਿਚ ਪਹਾੜਾਂ !
ਜਾਂ ਉਹ ਦੀਵਾ ਜਿਹੜਾ ਬਲਦਾ ,
ਪੀਰਾਂ ਦੀ ਦੇਹਰੀ ਤੇ ,
ਜਾਂ ਕੋਈ ਕੋਇਲ ਕੰਠ ਜਿਦੇ ਦੀਆਂ
,ਸੂਤੀਆਂ ਜਾਵਣ ਨਾੜਾਂ !
ਜਾਂ ਚੰਬੇ ਦੀ ਡਾਲੀ ਕੋਈ ,ਜੋ ਬਾਲਣ ਬਣ ਜਾਏ ,
ਜਾਂ ਮਰੂਏ ਦਾ ਫੁੱਲ ਬਸੰਤੀ ,ਜੋ ਠੁੰਗ ਜਾਣ ਗੁਟਾਰਾਂ !
ਜਾਂ ਕੋਈ ਬੋਟ ਕਿ ਜਿਸ ਦੇ ਹਾਲੇ
ਨੈਣ ਨਹੀ ਸਨ ਖੁੱਲੇ
ਮਾਰਿਆ ਮਾਲੀ ਕੱਸ ਗੁਲੇਲਾ
ਲੈ ਦਾਖਾਂ ਦੀਆਂ ਆੜਾਂ !

ਮੈਂ ਕੰਡਿਆਲੀ ਥੋਰ੍ਹ ਵੇ ਸੱਜਣਾ
,ਉੱਗੀ ਕਿਤੇ ਕੁਰਾਹੇ !
ਨਾ ਕਿਸੇ ਮਾਲੀ ਸਿੰਜਿਆ ਮੈਨੂੰ ,
ਨਾ ਕੋਈ ਸਿੰਜਣਾ ਚਾਹੇ !
ਯਾਦ ਤੇਰੀ ਦੇ ਉੱਚੇ ਮਹਿਲੀਂ ,
ਮੈਂ ਬੈਠੀ ਪਈ ਰੋਵਾਂ
,ਹਰ ਦਰਵਾਜੇ ਲੱਗਾ ਪਹਿਰਾ,
ਆਵਾਂ ਕਿਹੜੇ ਰਾਹੇ ?
ਮੈਂ ਉਹ ਚੰਦਰੀ ਜਿਸ ਦੀ ਡੋਲੀ ,
ਲੁੱਟ ਲਈ ਆਪ ਕੁਹਾਰਾਂ
,ਬੰਨਣ ਦੀ ਥਾਂ ਬਾਬਲ ਜਿਸ ਦੇ ,
ਆਪ ਕਲੀਰੇ ਲਾਹੇ !
ਕੂਲੀ ਪੱਟ ਉਮਰ ਦੀ ਚਾਦਰ
ਹੋ ਗਈ ਲੀਰਾਂ ਲੀਰਾਂ
ਤਿੜਕ ਗਏ ਵੇ ਢੋਵਾਂ ਵਾਲੇ
ਪਲੰਘ ਵਸਲ ਲਈ ਡਾਹੇ !

ਮੇਂ ਕੰਡਿਆਲੀ ਥੋਰ੍ਹ ਵੇ ਸੱਜਣਾ
,ਉੱਗੀ ਵਿਚ ਜੋ ਬੇਲੇ ,
ਨਾ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਛਾਂਵੇ ਬੈਠੇ ,
ਨਾ ਪੱਤ ਖ਼ਾਵਣ ਲੇਲੇ !
ਮੈਂ ਰਾਜੇ ਦੀ ਬਰਦੀ ਅੜਿਆ ,
ਤੂੰ ਰਾਜੇ ਦਾ ਜਾਇਆ ,
ਤੂਹਿਓਂ ਦੱਸ ਵੇ ਮੋਹਰਾਂ ਸਾਹਵੇਂ
ਮੁੱਲ ਕੀਹ ਖੋਵਣ ਧੇਲੇ ?
ਸਿਖਰ ਦੁਪਹਿਰਾਂ ਜੇਠ ਦੀਆਂ ਨੂੰ
ਸਾਉਣ ਕਿਵੇਂ ਮੈਂ ਆਖਾਂ
ਚੋਹੀਂ ਕੂਟੀ ਭਾਵੇਂ ਲੱਗਣ
ਲੱਖ ਤੀਆਂ ਦੇ ਮੇਲੇ !
ਤੇਰੀ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਅੜਿਆ
ਉਹੀਓ ਹਾਲ ਸੂ ਹੋਇਆ,
ਜਿਉਂ ਚਕਵੀ ਪਹਿਚਾਣ ਨਾ ਸੱਕੇ
ਚੰਨ ਚੜਿਆ ਦਿਹੁੰ ਵੇਲੇ !

ਮੈਂ ਕੰਡਿਆਲੀ ਥੋਰ੍ਹ ਵੇ ਸੱਜਣਾ ,
ਉੱਗੀ ਵਿਚ ਜੋ ਬਾਗਾਂ !
ਮੇਰੇ ਮੁੱਢ ਬਣਾਈ ਵਰਮੀ
ਕਾਲੇ ਫ਼ਨੀਅਰ ਨਾਗਾਂ !
ਮੈਂ ਮੁਰਗਾਈ ਮਾਨਸਰਾਂ ਦੀ
ਜੋ ਫੜ ਲਈ ਕਿਸੇ ਸ਼ਿਕਰੇ
ਜਾਂ ਕੋਈ ਲਾਲੀ ਪਰ ਸੰਧੂਰੀ
ਨੋਚ ਲਏ ਜਿਦੇ ਕਾਗਾਂ !
ਜਾਂ ਸੱਸੀ ਦੀ ਭੈਣ ਵੇ ਦੂਜੀ
ਕੰਮ ਜਿਦਾ ਬਸ ਰੋਣਾ
ਲੁਟ ਖੜਿਆ ਜਿਦਾ ਪੁਨੂੰ ਹੋਤਾਂ
ਪਰ ਆਈਆਂ ਨਾ ਜਾਗਾਂ !
ਬਾਗਾਂ ਵਾਲਿਆ ਤੇਰੇ ਬਾਗੀਂ
ਹੁਣ ਜੀ ਨਹੀਓ ਲਗਦਾ ,
ਖਲੀ-ਖਲੋਤੀ ਮੈਂ ਵਾੜਾਂ ਵਿਚ
ਸੌ ਸੌ ਦੁਖੜੇ ਝਾਗਾਂ !

ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਪਿਛੋਂ ਅੱਖਾਂ  ਵਿਚ ਆਉਂਦਾ ਨੂਰ ਕੀ ਏ  ,

ਮੇਰੇ  ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਛਾਇਆ ਇਹ ਗਰੂਰ ਕੀ ਏ .

ਹਰ  ਜਜਬਾਤ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਸਬਦਾਂ ਦਾ ਲਿਬਾਸ ਭਾਵੇ ਇਹ ਜਰੂਰੀ ਨਹੀ ,

ਪਰ ਅਣਕਹੇ ਬੋਲਾਂ ਕਰਕੇ ਸਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਇਆ ਚੂਰ ਕੀ ਏ .

ਧੋਖੇ ਬੇਵਫਾਈਆਂ ਤਾਂ  ਹੁਣ  ਅੰਗ ਸੰਗ ਹੋ ਗਏ ਨੇ ,

ਹੋਰ ਯਾਰੋ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕੀ ਏ ……

ਚੰਗੇ ਵਕ਼ਤ ਵਿਚ ਤਾਂ ਸਾਰੇ ‘ਆਪਣੇ ‘ਬਣਦੇ  ਨੇ ,

ਬੁਰੇ ਵਕਤ  ਪਤਾ ਲਗਦਾ ਨੇੜੇ ਕੀ ਹੈ ਤੇ ਦੂਰ ਕੀ ਏ .

ਜੇ ਇਸ਼ਕ ਕੀਤਾ ਹੈ ਤਾਂ  ਦਰਦ  ਵੀ ਝੱਲ ਦਿਲਾ ,

ਖੁਸੀਆਂ ਵਿਚ ਪਤਾ ਨਹੀ ਲਗਦਾ ਕਿ ਇਸ਼ਕ ਦਾ ਸਰੂਰ ਕੀ ਏ .

ਸੱਚੇ ਦਿਲ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਆਉਂਦੇ ਨੇ  ਹੰਝੂੰ ਹਰ ਵਾਰ ,

ਰੱਬਾ ਤੇਰੀ ਕਲਮ ਦਾ ਇਹ ਅਨੋਖਾ ਦਸਤੂਰ ਕੀ ਏ .

ਗੁੱਸਾ ਗਿਲਾ ਮੈਂ ਕਰਨਾ ਵੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ,ਤੇ ਜੁਦਾਈ ਸਹਿ ਵੀ ਨਹੀ ਹੁੰਦੀ ,

ਮੇਰੇ ਮਨ  ਨੂੰ ਵੀ ਪਤਾ ਨਹੀ ਮਨਜੂਰ  ਕੀ ਏ .  ….

ਇੱਕ ਦਿਨ ਮਰ ਜਾਵਾਗੇ ਉਹਦਿਆ ਯਾਦਾਂ ਵਿਚ ਵਿਲਕਦੇ ਵਿਲਕਦੇ ,

ਉਹ ਫਿਰ ਵੀ ਪੁਛੇਗੀ “ਜਗਤਾਰ ” ਇਹਦੇ ਵਿਚ ਮੇਰਾ ਕਸੂਰ ਕੀ ਏ …

nice image ,alone ,

ਹਰ ਹੀਲੇ ਬਚਣ ਲਈ ਬਹਾਨੇ ਘੜਦਾ  ਰਿਹਾ  ,

ਉਸ  ਦਿਆਂ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸਮਤ ਸਿਰ ਮੜਦਾ ਰਿਹਾ .

ਨਾ ਲੱਗੇ ਦੁਖਾਂ ਦੀ ਤੱਤੀ ਵਾਅ ਉਸਨੂੰ ,

ਜਿੰਦਗੀ ਦੇ ਮਾਰੂਥਲ ਵਿਚ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਸੜਦਾ ਰਿਹਾ .

ਖੁਦ ਨਿਮਾਣਾ ਰਹਿਕੇ ਉਸਦੀ ਓਟ ਚਾਹੀ ,

ਆਪ ਸਚ ਬੋਲਿਆ ਝੂਠ ਉਹਦੇ ਤੇ ਪਰਦਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ .

ਕਸੂਰ ਆਪਣਿਆਂ ਦੀ ਮਾਫ਼ੀ ਮੰਗੀ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ,

ਉਹਦੀਆ ਚੁਭਵੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵੀ ਸੀਨੇ ਤੇ ਜਰਦਾ ਰਿਹਾ .

ਉਹਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਖੇਡਦੀ ਰਹੇ ਮੁਸਕਾਨ  ਸਦਾ,

ਜਿੱਤੀ ਜਿਤਾਈ ਬਾਜੀ ਜਾਣਬੁਝ ਕੇ ਹਰਦਾ ਰਿਹਾ .

ਹੁਣ ਜਖਮ ਮਿਲੇ ਤਾਂ  ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ,

ਫੁੱਲਾਂ ਭੁਲੇਖੇ  ਕੰਡਿਆਂ ਦਾ ਮੋਹ ਮੈਂ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ .

ਜੀਊਣ ਲਈ ਲੋਚਿਆ ਸੀ  ਸਾਥ ਜਿਹਦਾ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ,

ਮੈਂ ਹੈਰਾਨ ਆਂ ਕਿੰਝ ਉਹਦਾ ਮੇਰੇ ਵਗੈਰ ਸਰਦਾ ਰਿਹਾ .

ਮੈਂ ਪਾਣੇ ਚਾਹੇ  ਝੋਲੀ ਭਰ ਸੁਖ ਜਿਹਦੇ ਪੱਲੇ ,

ਮੇਰੇ ਹਿੱਸੇ ਉਹ ਦੁਖ ਹੀ ਭਰਦਾ ਰਿਹਾ …..

its reality of love

ਇਹ ਖ਼ਤ ਨਾਮ ਉਹਦੇ  ਤੁਸੀਂ ਪਾ ਦੇਣਾ ,

ਮੇਰੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਪਿਛੋਂ .

ਹੁਣ ਸਾਇਦ ਨਾ ਵੇਖੇ ਇਹਨੂੰ ,ਖੋਰੇ ਉੱਤਰ ਲਿਖ  ਦੇਵੇ ..

ਮੇਰੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਪਿਛੋਂ .

ਹੁਣ ਦਸਦੀ ਮਾਮੂਲੀ ਜਜਬਾਤ ,

ਉਹ  ਸਮਝੁ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰ ਨੂੰ ,

ਮੇਰੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਪਿਛੋਂ .

ਰੋਂਦੀ ਰੋਂਦੀ ਹਸਕੇ ,ਝੂਠੀ ਖਬਰ ਦੱਸਕੇ ,

ਉਹਨੇ  ਪਾੜ ਸੁਟਨਾਂ  ਅਖਬਾਰ ਨੂੰ ,

ਮੇਰੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਪਿਛੋਂ .

ਜੋ ਸਬਦ ਸੁਣਨ ਲਈ ਰਹੇ ਕੰਨ ਤਰਸਦੇ ,

 ਉਹਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਤੇ ਆ ਜਾਵਣਗੇ  ,

ਉਹਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਫੇਰਾ ਪਾ ਜਾਵਣਗੇ  ,ਪਰ

 ਮੇਰੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਪਿਛੋਂ .

ਜਿਹਨਾਂ ਅਖੀਆਂ ਵਿਚ ਨਿੱਤ ਸੁਰਮਾ ਚੜਦਾ  ਏ ,

ਓਥੇ ਨਾਮ ਤੇਰੇ ਦਾ ਹੰਝੂ  ਰੜਕੇਗਾ ,

ਜਿਥੇ ਯਾਦ ਤੇਰੀ ਹੁਣ ਕਦੇ ਕਦਾਈ ਫੇਰਾ ਪਾਉਂਦੀ ਏ ,

ਜਗਤਾਰ ਉਸ ਦਿਲ ਵਿਚ  ਜਰੂਰ ਧੜਕੇਗਾ ,

ਪਰ ਮਰਨ ਤੋਂ ਪਿਛੋ.

live life like a punjabi

ਪਾਣੀ ਵਗਦੇ ਹੀ ਰਹਿਣ ,

ਕਿ ਵਗਦੇ ਸੁਹੰਦੇ ਨੇ ,

ਖੋੜੋੰਦੇ  ਬੁਸਦੇ ਨੇ ,

ਕਿ ਪਾਣੀ ਵਗਦੇ ਹੀ ਰਹਿਣ.

ਜਿੰਦਾਂ ਮਿਲੀਆਂ ਹੀ ਰਹਿਣ ,

ਕਿ ਮਿਲੀਆਂ ਜੀਂਦੀਆਂ  ਨੇ ,

ਵਿਛੜੀਆਂ ਮਰਦੀਆਂ ਨੇ ,

ਜਿੰਦਾਂ ਮਿਲੀਆਂ ਹੀ ਰਹਿਣ ,

ਰੂਹਾਂ ਉਡਦੀਆਂ ਹੀ ਰਹਿਣ ,

ਕਿ ਉੱਡਿਆ ਚੜਦੀਆਂ   ਨੇ ,

ਅਟਕਿਆ  ਡਿੱਗਦੀਆਂ  ਨੇ ,

ਕਿ ਰੂਹਾਂ ਉਡਦੀਆਂ ਹੀ ਰਹਿਣ .

ਤੇ ਮੈਂ ਟੁਰਦਾ ਹੀ ਰਹਾਂ,

ਕਿ ਟੁਰਿਆ ਵਧਦਾ ਹਾਂ ,

ਖਲੋਇਆ ਘਟਣਾ ਹੈ ,

ਕਿ ਮੈਂ ਟੁਰਦਾ ਹੀ ਰਹਾਂ…..

comment  if u like

ittttt …………….